|
هيچ
كس مرا دوست ندارد.
هيچ
كس به من توجه نمي كند.
هيچ
كس برايم هلو و گلابي نمي خرد.
هيچ
كس به من شيريني و نوشابه نمي دهد.
هيچ
كس به شوخيهاي من نمي خندد.
هيچ
كس موقع دعوا به من كمك نمي كند.
هيچ
برايم مشق نمي نويسد.
هيچ
كس دلش برايم تنگ نمي شود.
هيچ
كس برايم گريه نمي كند.
هيچ
كس نمي داند كه چه بچه خوبي هستم.
اگر
كسي از من بپرسد كه بهترين دوستم
كيست،
توي
چشمش نگاه مي كنم و مي گويم: « هيچ كس»
ولي
امشب خيلي ترسيدم!
آخه
بلند شدم ديدم هيچ كس خونه نيست.
بلند
صدا كردم اما هيچ كس جواب نداد.
در
تاريكيي كه هيچ كس تحمل نمي كنه،
بلند
شدم و به همه جاي خونه سر زدم.
اما
هر جايي كه نگاه كردم يكنفر را ديدم.
و
آنقدر گشتم كه خسته شدم.
حالا
كه صبح نزديكه
ترسي
ندارم.
چون
هيچ كس نرفته.
|