آسايش بزرگان  

براي خاطر بيچارگان نياسودن

:شنيده ايد كه آسايش بزرگان چيست 

مقيم گشتن و دامان خود نيالودن

بكاخ دهر كه آلايش است بنيادش

هماره بر صفت و خوي نيك افزودن

همي ز عادت و كردار زشت كم كردن

براي خدمت تن، روح را نفرسودن

ز بهر بيهده، از راستي بري نشدن

زخود نرفتن و پيمانه اي نپيمودن

برون شدن زخرابان زندگي هوشيار

درك كه فتنه اش اندر پس است نگشودن

رهي كه گمرهيش در پي است نسپردن