|
توشه
پژمردگي |
|
| |
|
|
|
بين كه ما رخساره
چون افروختيم
|
لاله
اي با نرگس پژمرده گفت
|
|
|
شب خريديم و سحر
بفروختيم |
گفت ما نيز آن
متاع بي بدل |
|
|
نكته هايي را كه
ما آموختيم |
آسمان، روزي
بياموزد تورا |
|
|
چون زمان سوختن شد
سوختيم |
خرمي كرديم وقت
خرمي |
|
|
توشه پژمردگي
اندوختيم |
تا سفر كرديم بر ملك
وجود |
|
|
آن چه را زين راه، ما
مي دوختيم |
در زي ايام زان ره
مي شكافت |
|