|
در
گهواره از گريه تاسه مي رود
كودك
كر و لالي كه منم
هراسان
از حقايقي كه چون باريكه
اي از نور
از سطح پهن پيشانيم مي
گذرد
خواهران
و برادران
نعمت
اندوه و رنج را شكر گذار
باشيد
هميشه
فاصله تان را با خوشبختي حفظ
كنيد
پنج يا شش ماه
خوشبختي
جز رضايت نيست
به آشيانه با دست پر بر مي
گردد پرستوي مادر
گمشده در قنديل هاي ايوان
خانه اي كه سالهاست
از
ياد رفته است
خوشا به حالتان كه مي توانيد
گريه كنيد بخنديد
همين است
براي
زندگي بيهوده دنبال
معناي ديگري نگرديد
براي حفظ رضايت
نعمت
انتظار و تلاش را شكرگزار
باشيد
پرستوهاي
مادر قادر به شكارش بچه
هاشان نيستند |
