|
|
| |
| |
|
|
|
|
|
|
|
اي
نام تو
|
|
|
|
|
|
|
|
|
اي
نام تو بهترين سرآغاز
|
|
|
|
بي
نام تو نامه كي كنم باز
|
|
|
|
اي
ياد تو مونس روانم
|
|
|
|
جز
نام تو نيست بر زبانم
|
|
|
|
اي
كارگشاي هر چه هستند
|
|
|
|
نام
تو كليد هر چه بستند
|
|
|
|
اي
هست كنِ اساسِ هستي
|
|
|
|
كوته
ز درت دراز دستي
|
|
|
|
|
اي
مقصد همت بلندان
|
|
|
|
|
مقصود
دل نيازمندان
|
|
|
|
|
اي
سرمه كش بلند بينان
|
|
|
|
|
در
باز كن درون نشينان
|
|
|
|
|
اي
بر ورق تو درس ايام
|
|
|
|
|
زآغاز
رسيده تا به انجام
|
|
|
|
|
صاحب
تويي آن دگر غلامند
|
|
|
|
|
سلطان
تويي آن دگر كدامند
|
|
|
|
|
راه
تو به نور لايزالي
|
|
|
|
|
از
شركت و شريك هر دو خالي
|
|
|
|
|
در
صنع تو كآمد از عدد بيش
|
|
|
|
|
عاجز
شده عقل علت انديش
|
|
|
|
|
در
عالم عالم آفريدن
|
|
|
|
بِه
زين نتوان رقم كشيدن
|
|
|
|
هر
دم نه به حق دسترنجي
|
|
|
|
بخشي
به من خراب، گنجي
|
|
|
|
گنج
تو به بذل كم نيايد
|
|
|
|
وز
گنج كس اين كرم نيايد
|
|
|
|
از
قسمت بندگي و شاهي
|
|
|
|
دولت
تو دهي به هر كه خواهي
|
|
|
|
|
از
آتش ظلم و دود مظلوم
|
|
|
|
|
احوال
همه تو راست معلوم
|
|
|
|
|
هم
قصه نانموده داني
|
|
|
|
|
هم
نامه نانوشته خواني
|
|
|
|
|
هم
تو به عنايت الهي
|
|
|
|
|
آنجا
قدمم رسان كه خواهي
|
|
|
|
|
از
ظلمت خود رهاييم ده
|
|
|
|
|
با
نور خود آشناييم ده
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
