| |
| |
|
|
|
|
|
|
|
خاك
ضعيف
|
|
|
|
|
|
|
|
|
اي
همه هستي ز تو پيدا شده
|
|
|
|
خاك
ضعيف از تو توانا شده
|
|
|
|
زيرنشين
عَلَمت كاينات
|
|
|
|
ما
به تو قائم چو تو قائم به ذات
|
|
|
|
هستي
تو صورت پيوند ني
|
|
|
|
تو
به كس و كس به تو مانند ني
|
|
|
|
آنچه
تغيّر نپذيرد تويي
|
|
|
|
وانكه
نمردست و نميرد تويي
|
|
|
|
|
ما
همه فاني و بقا بس توراست
|
|
|
|
|
ملك
تعالي و تقدس تو راست
|
|
|
|
|
خاك
به فرمان تو دارد سكون
|
|
|
|
|
قبه
خضرا تو كني بي ستون
|
|
|
|
|
جز
تو فلك را خم چوگان كه داد
|
|
|
|
|
ديگ
جسد را نمك جان كه داد
|
|
|
|
|
چون
قدمت بانگ بر ابلق زند
|
|
|
|
|
جز
تو كه يارد كه اناالحق زند
|
|
|
|
|
تا
كرمت راه جهان بر گرفت
|
|
|
|
|
پشت
زمين بار گران برگرفت
|
|
|
|
|
گرنه
ز پشت كرمت زاده بود
|
|
|
|
|
ناف
زمين از شكم افتاده بود
|
|
|
|
|
عقد
پرستش ز تو گيرد نظام
|
|
|
|
جز
به تو بر، هست پرستش حرام
|
|
|
|
هر
كه نه گوياي تو خاموش به
|
|
|
|
هر
چه نه ياد تو فراموش به
|
|
|
|
ساقي
شب، دستكش جام توست
|
|
|
|
مرغ
سحر دستخوش نام توست
|
|
|
|
پرده
برانداز و برون آي فرد
|
|
|
|
گر
منم آن پرده به هم در نورد
|
|
|
|
|
تاكي
از اين راه نو روزگار
|
|
|
|
|
پرده
اي از راه قديمي بيار
|
|
|
|
|
طرح
برانداز و برون كش برون
|
|
|
|
|
گردن
چرخ ازحركات و سكون
|
|
|
|
|
آب
بريز آتش بيداد را
|
|
|
|
|
زيرتر
از خاك نشان باد را
|
|
|
|
|
گر
چه كني قهر بسي را زما
|
|
|
|
|
روي
شكايت نه كسي را زما
|
|
|
|
|
بنده
نظامي كه يكي گوي توست
|
|
|
|
|
در
دو جهان خاك سر كوي توست
|
|
|
|
|
خاطرش
از معرفت آباد كن
|
|
|
|
|
گردنش
از دام غم آزاد كن
|
|
|
|
|
|
|
|
