| |
| |
|
|
|
|
|
|
|
وصف
زمستان
|
|
|
|
|
|
|
|
|
زمستان
چو پيدا كند دستبرد
|
|
|
|
فرو
بارد از ابر باران خرد
|
|
|
|
گلو
درد آفاق را از غبار
|
|
|
|
لعابي
ز جامي دهد روزگار
|
|
|
|
جوانمردي
باغ پيرايه سنج
|
|
|
|
شود
مفلس از كيمياهاي گنج
|
|
|
|
دهند
آب ريحان فروشان دي
|
|
|
|
سفالينه
خُم را ز ريحان و مي
|
|
|
|
|
خُمِ
خان دهقان چو آيد به جوش
|
|
|
|
|
قصيب
بفكند پير پشمينه پوش
|
|
|
|
|
غزالان
كه در نافه مشك آورند
|
|
|
|
|
كباب
تر و نقل خشك آورند
|
|
|
|
|
نشينند
شاهان به رامشگري
|
|
|
|
|
خورند
آب حيوان اسكندري
|
|
|
|
|
چو
گفتم دگر ره چه زاد از سخن
|
|
|
|
|
چه
بازي بر آراست چرخ كهن
|
|
|
|
|
|
|
|