| |
| |
|
|
|
|
|
|
|
كاردان
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شنيدم
كه از گرگ، روباه گير
|
|
|
|
به
بانگ سگان رست روباه پير
|
|
|
|
دو
گرگ جوان تُخم كين كاشتند
|
|
|
|
پي
روبه پير برداشتند
|
|
|
|
دهي
بود در وي سگاني بزرگ
|
|
|
|
همه
تشنه خون روباه و گرگ
|
|
|
|
يكي
بانگ زد روبَه چاره ساز
|
|
|
|
كه
بند از دهان سگان كرد باز
|
|
|
|
|
سگان
ده آواز برداشتند
|
|
|
|
|
كه
روباه را گرگ پنداشتند
|
|
|
|
|
ز
بانگ سگان كامد از دور دست
|
|
|
|
|
رميدند
گرگان و روباه رست
|
|
|
|
|
سگالنده
كاردان وقت كار
|
|
|
|
|
ز
دشمن به دشمن شود رستگار
|
|
|
|
|
|
|
|