|
با
جوانه ها نويد زندگي است.
زندگي:
شكفتنِ جوانه هاست.
هر
بهار،
از
نثار ابرهاي مهربان
ساقه
ها پر از جوانه مي شود.
هر
جوانه اي شكوفه مي كند،
شاخه
چلچراغ مي شود!
هر
درختِ پر شكوفه، باغ!
كودكي
كه تازه ديده باز مي كند،
يك
جوانه است.
گونه
هاي خوشتر از شكوفه اش
چلچراغِ
تابناكِ خانه است.
خنده
اش بهار پُر ترانه است،
چون
ميانِ گاهواره ناز مي كند.
اي
نسيم رهگذر، به ما بگو
اين
جوانه هاي باغ زندگي،
اين
شكوفه هاي عشق،
از
سمومِ وحشيِ كدام شوره زار
رفته
رفته خار مي شوند؟
اين
كبوتران برج دوستي،
از
غبار جادوي كدام كهكشان
گرگ
هاي هار مي شوند؟
|
