نقش شناخت و آگاهي در تصميم گيري مديران

يكي از نيازهاي اساسي افراد جامعه اسلامي ، آگاهي به رويدادها و مسائل سياسي داخلي و خارجي و شناخت عميق آنهاست ، بدان گونه كه تك تك افراد قادر باشند حوادث و قضايا را تجزيه و تحليل كرده و با وقوف كامل به ابعاد مسائل ، راه را از چاه شناخته و در مسير صحيح گام بردارند .

علي (ع) مي فرمايد : مامن حركه الا و انت محتاج بمعرفته

«هيچ حركتي نيست كه تو از شناخت براي آن حركت بي نياز باشي .»

يعني محققا براي انتخاب بهترين راه در روند تكامل انقلاب مقدس اسلامي نياز به شناخت كافي نسبت به عوامل مختلف كه به نوعي در انتخابمان موثرند ، خواهيم داشت و اگر اين علم و آگاهي حاصل نشود ، بدون شك به سر منزل مقصود نخواهيم رسيد . چنانچه پيامبر عظيم الشان اسلام (ص) فرموده است : من عمل علي غير علم كان مايفسد اكثر مما يصلح

«هركس بدون علم و آگاهي و شناخت عملي را انجام دهد ، مسلما فساد آن عمل بيش از اصلاحش خواهد بود . » يا در حديث ديگري از امام صادق (ع) نقل شده كه فرموده اند : العامل علي غير بصيره كالسائر علي غير طريق

«كسي كه در كارها بدون بصيرت عمل مي كند ، مانند كسي است كه به بيراهه مي رود .» (توجه داشته باشيم كه بصيرت مرحله بالاتري از آگاهي و شناخت است .) متاسفانه بعضي از كوته فكران مي انديشند ، دين مجموعه اي از اندرزها و نصايح و يا مسائل مربوط به زندگي شخصي و خصوصي است ، بدانند در حالي كه دين مجموعه فراگيري است كه تمام زندگي انسانها مخصوصا مسائل اجتماعي و سياسي را در بر مي گيرد . اسلام ، دين اقامه قسط وعدل و گسستن زنجيرهاي اسارت از دست پاي انسانهاست . اسلام ، دين رهايي مستضعفان از چنگال مستكبران و ظالمان و ستمگران است . اسلام ، دين بخش دوران سلطه صاحبان زرو زور و تزوير و نويد دهنده استقرار حاكميت الله است . بديهي است چنين اهداف متعالي و بلندي بدون تشكيل حكومت قابل وصول نخواهد بود . چه كسي مي تواند بدون برخورداري از قدرت لازم تنها با توصيه هاي اخلاق ، اقامه قسط و عدل كند و دست مستكبران و ظالمان و ستمگران را از سر مظلومان كوتاه كند و كيست كه بدون اتكا به نيروي كافي و برخورداري از امكانات و وسايل تبليغاتي لازم موفق شود ، فضايل و ملكاتي اخلاقي را در جامعه نشر گسترش دهد . اگر پيامبر اسلام (ص) توفيق يافت كه آيين آسماني اسلام را با سرعت در جهان گسترش دهد ، بدون شك يكي از مهمترين دلايل آن ، تاسيس حكومت بود كه در نخستين فرصت بدان مباردت ورزيد و بلافاصله بعد از هجرت به مدينه عملا استقرار حكومت اسلام را اعلام كرد .لذا همان گونه كه قبلا اشاره گرديد ، دين و سياست دو عنصر تفكيك ناپذيرند كه اگر دين از سياست جدا شود بازوي اجرايي خود را به كلي از دست خواهد داد و اگر سياست از دين فاصله بگيرد به عنصر خطرناكي تبديل مي گردد كه همه چيز رادر كام خود فرو خواهد برد . از ديدگاه اسلام مساله سياست آنچنان با امور اعتقادي و عبادي ممزوج شده كه تفكيك و تجزيه آن امكان پذير نيست و همانندتجزيه آب ، كه اكسيژن و هيدروژن حاصل هيچكدام خاصيت آب را ندارند سياست منهاي ديانت و ديانت منهاي سياست هم نمي تواند اسلام كاملي باشد . فلذا مسلمان واقعي نه تنها نمي تواند از مسائل سياسي به دور باشد بلكه بايستي با آنها برخوردي مثبت و فعالانه و نه از نوع كسبي بلكه غريزي و ذاتي داشته باشد . از سوي ديگر اگر با ديد علمي به مسائل مختلف جامعه خود در ابعاد فرهنگي ، اقتصادي ، نظامي ، اجتماعي و ... بنگريم ، خواهيم ديد هر مساله اي قبل از دارا بودن ابعاد ديگر ابتدائا داراي يك بعد سياسي است . ساختن يك جاه اگرچه ممكن است باهدف فرهنگي ، اقتصادي ، اجتماعي و ... باشداما صرفنظر از همه اين اهداف داراي يك بعد سياسي است . همينطور است ، احداث يك سد ، گسترش شبكه برق و احداث يك كارخانه . در اين رابطه «رمون آرون» استاد جامعه شناسي دانشگاه پاريس مي گويد :«سياست يعني اخذ تصميم درباره مسائل ناهمگون ، زيرا مثلا تصميم اقتصاددان درباره مسائل همگون است و منحصر مي شود به توليد ، توزيع و مصرف اموال مادي در حالي كه تصميم به ساختن يك مدرسه يا بمب اتمي بيشترجنبه سياسي دارد تا فني و اقتصادي و اين مفهوم از سياست ما را به يك مفهوم كلي تري هدايت مي كند . اگر اخذ تصميم در امري مستلزم ملاحظاتي باشد كه صرفا جنبه فني ندارد و عوامل رواني و غير رواني در آن مهم اند اين تصميمات را نمي توا بيشتر سياسي دانست تا غير سياسي .» بنابر اين ما چه بخواهيم و چه نخواهيم ، چه آگاه باشيم و چه نباشيم ، در مسائل سياسي جامعه خود نقش داريم . اگر چه اين نقش محسوس و ملموس نباشد . پس چه نيكوست باآگاهي و دقت لازم در همه امر نقش خود را در برخورد با مسائل بخوبي ايفا كرده و از بازده آن بهره كافي ببريم . امروزه در دنيا ، ابرقدرتها و استعمارگران شرقي و غربي ، با استفاده از عدم آگاهي و جهل مردم نسبت به مسائل و رويدادهاي سياسي و يا بي توجهي كم توجهي آنها ، بزرگترين سواستفاده ها را كرده و كلاههاي گشادي به سر ملل محروم گذارده اند و سرمايه هاي كلاني را از آنهابه يغما برده اند . بديهي است كه در چنين شرايط مي بايست آحاد ملت همگام با آموزش اعتقادي و كسب علوم و فرهنگ و معارف اسلامي نسبت به فراگيري دانش سياسي نيز همت گمارده و با افزايش سطح بينش و آگاهي هاي سياسي ، حيات جامعه را در دنياي سياست تضمين كنند ، چرا كه امام صادق (ص) فرموده اند : العالم بزمانه لا تهجم عليه اللوابس .

«اگر كسي به مسائل زمان خود آگاه باشد ، در گير و دار فريبها و نيرنگها گول نخواهد خورد .»

رهبر كبير انقلاب اسلامي ، حضرت امام خميني (ره) با عنايت عميق و اعتقاد راسخ به اين نكته در تمام طول حيات پر بركت خود ، كرارا به لزوم آشنايي مردم با سياست تاكيد كرده و در گوشه هاي متعددي از وصيت نامه سياسي الهي خود نيز به آن اشاره فرموده اند كه لازم است در جاي خود مورد توجه و دقت خاص تك تك مسلمانان بويژه مسوولان نظام قرار گيرد .