| |
|
با
عصبانيت پاسخ ندهيد
|
| |
| كودكان
عصباني و والدين
|
|
|
حتي بعضي
اوقات در بهترين خانواده ها , بچه ها
از والدينشان عصباني مي شوند .
عصبانيت يك قسمت كاملاً طبيعي از
زندگي است . به هر حال, تمام كودكان
بايد ياد بگيرند كه چطور با عصبانيت
خود آسيبي به ديگران نرسانند . اغلب
احساس ناتواني كودكان را عصباني مي
كند .
|
|
| كودكان
از پدر و مادرشان همان قدر عصباني مي
شوند كه دوستانشان آنها را عصباني مي
كنند . آنها وقتي كاري كه مطابق ميلشان
است و نتوانستند انجام دهند , بسيار
مأيوس مي شوند و در پاسخ به هر تقاضايي
از طرف والدينشان و حتي كساني كه آنها
را بسيار دوست دارند , عصباني مي شوند
و يا خيلي مواقع در پاسخ عصبانيت آنها
پاسخي با عصبانيت مي دهند . |
|
| كودكاني
كه بيشتر در خانواده هاي تك والد ( پدر
و مادر كه طلاق گرفته اند ) زندگي مي
كنند ممكن است راجع به جدايي پدر و
مادر خود از يكديگر احساس ناراحتي
كرده و دائماً ناراحتي خود را با
عصبانيت نشان دهند . |
|
| اين
كودكان ياد مي گيرند كه عصبانيت يك
نيروي فوق العاده در زندگي آنها است
, والدين وظيفه دارند به كودكانشان
آموزش بدهند چگونه عصبانيت خود را
كنترل نمايند و انرژي خود را صرف حل
مسأله بكنند تا عصبانيت . اين كه
كودكان ياد بگيرند عصبانيت مشكل آنها
را حل خواهد نمود كاملاً نادرست است .
آنها لازم است يادبگيرند در مقابل
مشكلات به وجود آمده آرام بمانند . |
|
| احساس
عصبانيت يك حس مهمي در انسان است و در
مواقعي كه كار انجام شده بر خلاف ميل
انسان باشد بوجود مي آيد و البته
بسياري از اوقات غير منصفانه است . ما
مي خواهيم به كودكان يادبدهيم در
مقابل كاري كه برخلاف ميل آنها است
خودرا كنترل نمايند و پيش از عصبانيت
كاملاً فكر كنند . جيغ كشيدن و لگد زدن
يكي از علائمي است كه كودكان عصبانيت
خود را نشان مي دهند . |
|
| يكي
از وظايف والدين شناختن علامتهاي
عصبانيت در بچه ها است . در هنگام
عصبانيت از آنها سؤال كنيد كه چه
مسأله اي باعث عصبانيت آنها شده است .
گام بعدي آن است كه آنها به آرامش دعوت
كنيد و مرتب به آنها بگوييد به جاي
عصبانيت فكر كنند , اگر جيغ كشيدن
آنها ادامه داشت آنها را به اتاقشان و
يا اتاق ديگري فرستاده , تا زماني را
در تنهايي بگذرانند و فكر كنند . |
|
| بعضي
از والدين فكر مي كنند كه تنبيه كردن
كودكان و يا كتك زدن آنها از
عصبانيتشان كم مي كند , اما بايد اين
پدر و مادرها توجه داشته باشند كه نه
تنها عصبانيت از وجود آنها خارج نمي
شود بلكه مي تواند از آنها موجوداتي
خطرناك سازد. اگر والدين با كودكانشان
در مورد عصبانيت آنها و مشكلي كه
برايشان اتفاق افتاده است گفت و گو
كنند , به آنها ياد مي دهند كه هميشه
بتوانند با اطمينان كردن به
والدينشان از مشكلاتشان كاسته و راه
منطقي را پيش بگيرند . ولي اگر والدين
عصبانيت كودكان را با عصبانيت پاسخ
ندهند و در مقابل خشم آنها خشمگين تر
برخورد كنند, راه خشونت را به كودكان
ياد داده اند . |
|
سخني
با والدين
|
|
| براي
كاهش خشم بچه ها هميشه به ياد داشته
باشيد كه محيطي امن و پر از عشق و
عطوفت براي كودكان بسازيد , هميشه به
كودكان بفهمانيد آنها را دوست داريد و
مشكلات آنها برايتان مهم است . حتماً
اول علت عصبانيت كودكان را كشف كنيد و
بعد آنها را به آرامش دعوت كنيد . به
بچه ها بگوييد زندگي روزمره آنها
برايتان مهم است . حتماًبه ياد داشته
باشيد كه كودكان را در هنگام عصبانيت
تشويق به صحبت بكنيد تا از خشم آنها
كاسته شود . |
|
كودكان
عصباني و دوستانشان
|
|
| تمام
كودكان از دست دوستهايشان نارحت و
عصباني مي شوند . آنها با هم بحث مي
كنند , با هم مخالفت مي كنند و به نظر
كودكان اين يك راه كاملاً طبيعي است ,
اما مهم اين است كه كودكان ياد بگيرند
چگونه خشم و عصبانيت خود را كنترل
نمايند تا به دوستانشان آسيبي
نرسانند و ارتباط آنان بايكديگر قطع
نشود ,معمولاً آنها دوستان بهتري
براي هم مي شوند . |
|
| كودكاني
كه ياد بگيرند در مقابل عصبانيت
دوستانشان جوابي با عصبانيت
بدهند , عواقب بسيار بدي در پيش رو
خواهند داشت . والدين و بزرگترها مي
توانند نقش بسيار مفيدي در كنترل
عصبانيت كودكان داشته باشند , كودكان
براي حل مشكلاتشان دلايل زيادي براي
عصبانيت دارند , از عمومي ترين اين
مشكلات مي توان , توهين كردن ,
ناسزا گفتن , سيلي زدن و شوخي بي جا
كردن را نام برد . |
|
| در
واقع مشكلات بچه ها از آنجايي شروع مي
شود كه به احساسات آنها لطمه وارد شده
و باعث عصبانيت آنها مي شود . كودكان
بايد بفهمند كه احساس خشم ,احساسي
است كه از درون خودشان بلند شده است و
به راحتي قابل كنترل است . اغلب كودكان
قبل از اينكه متوجه مشكلشان باشند در
وضعيت خشمگين قرار مي گيرند .
اگر كودكان با هم دعوايشان شده است ,
آنها را رو در رو هم قرار دهيد و با كمك
خودشان و سؤال و پرسشهايي كه مي كنيد
مشكلشان را حل نمائيد . حتماً از
سؤالهايي مانند چه اتفاقي افتاده است
استفاده كنيد . هيچ كدام را گناهكار
ندانيد . فقط سعي كنيد از عصبانيت آنها
بكاهيد . |
|
| براي
والدين كشف اين حقيقت كه چه مطلبي
باعث عصبانيت فرزندشان شده است بسيار
سخت است, همين قدر كافي است كه بدانيم
حمله بي امان تصويرهاي خشن تلويزيون ,
بازي هاي نادرست كامپيوتري , اينترنت ,
تصويرهاي متحرك و ... براي كودكانمان
مضر است .
بسياري از كودكان ياد گرفته اند
كه تنها راه حل مشكلاتشان , عصبانيت و
خشونت است . |
|
| 3
راه حل براي كاهش عصبانيت
|
|
| حالت
آرامش : بهترين راه براي آموزش
كودكان كه چطور آرامش را به جاي
عصبانيت قرار دهند اين است كه از
زندگي روزمره براي او مثالهايي بزنيد
, از مشكلات خودتان بگوييد وبه او
نشان دهيد كه چگونه با آرامش مسائلتان
را حل كرده ايد و برايتان اين آرامش
چقدر سودمند بوده است . صحبت شما به او
نسخه اي است براي درمان عصبانيت او . |
|
| خروج
از عصبانيت : يكي از سخت ترين قسمت
تربيتي كودكان اين است كه او از دست
شما عصباني باشد و شما بخواهيد او را
به آرامش دعوت كنيد . مراقب باشيد ,
عصبانيت واگيردار است . به عنوان مثال
,من مادري را مي شناسم كه هر وقت
فرزندش از دست او و يا از دست دوستانش
عصباني مي شد و شروع به داد زدن مي
كرده به داخل حمام فرار كرده و در را
به روي خودش قفل مي نمايد و هر چقدر
فرزندش به در لگد زده و جيغ مي زند او
گوش نكرده آنقدر در آنجا زنداني مي
ماند تا از آرامش كودكش مطمئن شود و آن
وقت مادر بيرون آمده و با مهرباني با
فرزندش صحبت مي كند . كودك اين مادر
يادگرفته بود كه تنها راه صحبت با
مادرش آرامش است . |
|
| توسعه
لغات احساسي : بچه ها عصبانيت خود
را از راههاي زيادي مانند لگد زدن ,
جيغ كشيدن ,قسم خوردن , زدن,
انداختن و ... نشان مي دهند شما نيز سعي
كنيد از واژه هاي عاطفي در لحظه هاي
مناسب و آموزش پذير استفاده كنيد . |
|
| در
آخر اگر فرزندانتان درك كنندكه آرامش
و مهرباني مي تواندجاي عصبانيت و
خشونت قرار گيرد ,محال است به
دوستانشان صدمه بزنند . |
|
|
منبع:
روزنامه همشهري |
|
|
|
|
|
صفحه
قبلي |
|
|
|
|
