رازهاي سياره سرخ

كارل ساگان ستاره شناس يكي از حاميان پر شور و شوق جست و جوي حيات در مريخ اشاره كرد : اين تصور مرتب با من بود كه يك روز صبح بر خيزيم و در عكس ها ردپايي را كه در طول شب در اطراف وايكينك همه جا بوجود آمده بود ببينيم ولي هرگز نتوانيم موجودهايي كه آنها را به وجود آورده بودند، بيابيم چون آنها شب زي هستند.

ساگان درخواست يك چراغ چشمك زن براي نصب روي وايكينگ كرده بود اما طراحان تقاضاي او را رد كرده بودند. ساگان همچنين خواسته بود وايكينگ طعمه ايجاد كند. هدفش از اين فكر اين بود كه انواع مواد غذايي نيروزا در اطراف سفينه گذارده شود. هنري.اس.اف.كوپر جنيور در كتاب خود (جست و جو براي حيات در مريخ) بحث اندك مضحكي را يادآوري مي كند كه پس از آن پيش آمد كه ساگان اصرار داشت درباره جست و جو براي يافتن مريخي هاي سرپايي كه ممكن بود دور سفينه گردش كنند و مواد غذايي روي آن را ليس بزنند جدي است (اين موجودات براي نشان دادن تفاوتهايشان با ميكروب ها كه در آزمايش هاي زيست شناسي وايكينگ مشاهده شده بودند (ماكروب ها) خوانده مي شدند.) جوشو لدربرگ، زيست شناس برنده جايزه نوبل و دوست ساگان كه در آن زمان در دانشگاه استنفورد بود و بعد رييس دانشگاه راكلفر شد گفت: (از آنجايي كه مريخ بسيار سرد است انتظار ندارم هيچ چيز در آنجا شب زي باشد. شب ها سردتر است و بيشتر ماكروب ها مي خوابند تا سعي كنند گرماي خود را نگاه دارند.)

  منبع: روزنامه اعتماد 

صفحه قبلي