مناجات منتظران

اين دعا، ندبه و ناله منتظران و شيفتگاني است كه بر مظلوميت ائمه معصومين، عليه السلام، اشك مي ريزند و در فراق امام عصر خويش، بي تابي مي كنند. 

سخت است براي من كه سايه تمام مردم از ميان كوچه نگاهم بگذرد، اما پنجره چشمانم به روي خورشيد زيباي تو بسته باشد و باغ دلم از بهار به صدايت بي نصيب بماند.

سخت است براي من كه از اشك فراقت، بي طاقت شوم، در حالي كه مردمان ياد تو را از خاطر برده باشند.

عمري است كه به انتظار طلوع تو در ساحل حسرت نشسته ايم.

قلبهاي تشنه ما به اشتياق ظهور تو مي تپد و كبوتران دعا، قنوت دستهايمان را رو به درياي خدا مي برند.

كي مي شود كه آسمان دل هايمان از نسيم صبحگاهي سلام تو معطر شود و شب چشمانمان به جمال ماه تابان تو روشن گردد؟

در جشن با شكوه روزي كه آغاز مي شود و در تمامي روزهايي كه شيريني نام تو برلبانم مي نشيند، من عهد ديرينه خويش را با صاحب صبح و امام عصر تازه مي كنم و دست بيعتم را در زلال دستانش معطر مي سازم تا شعر سپيد اين عشق در صحن دلم تكرار مي شود.

طراوت جاري اين عهد و بيعت هرگز از باغ خاطرم بيرون نمي رود و پيوسته شال سبز محبتش را بر گردن مي نهم تا نوازشگر شانه هاي لرزانم باشد.

اگر دست تقدير تو، لباس سپيد آخرت را بر تن من پوشاند و درخت زندگي ام، تن به خواب زمستاني و ابدي خويش سپرد و ميان من و آن بهار موعود جدايي افتاد، پس در زماني كه سيماي مهربان آن ماه تابان در آسمان چشم مردمان آشكار شد، مرا از محراب قبرم برانگيز و توفيق احرام در صحن و صفايش عنايت كن تا لبيك گويان در گرد كعبه وجود مقدسش طواف كنم.

شب يلداي هجران را به يمن ظهور ماه كاملش، كوتاه كن كه شب پرستان، همچنان چشم بر صبح صادقش بسته اند و ما مومنان طلوع خورشيد جمالش را نزديك مي دانيم.

زيارت آل ياسين يكي از زيارتهاي مشهور حضرت مهدي، عليه السلام است. راوي اين زيارت محمد حميري قمي است كه در اواخر دوران غيبت صغري مي زيسته و مكاتبات بسياري با ناحيه مقدسه حضرت صاحب الامر داشته و توقيعات متعددي به وسيله او نقل شده است. در آغاز يكي از توقيعات چنين مي خوانيم:

...هرگاه خواستيد به وسيله ما به پروردگار توجه پيدا كنيد و به ما متوجه شويد، پس آن گونه كه خداي تعالي فرموده است بگوييد: درود و سلام بر آل يس باد...

زيارت آل ياسين با سلام ها و درودهاي زيبايي آغاز مي شود كه از لطافت و ادب خاصي برخوردار است و اختصاص به وجود مقدس امام عصر، عليه السلام، دارد. اين زيارت شريفه در مفاتيح الجنان در ضمن زيارت حضرت صاحب الامر، عليه السلام، آمده است و فرازهاي كوتاه آن در بردارنده ولايت ائمه معصومين، عليه السلام، معاد و ... مي باشد.

سلام بر تو آن هنگام كه زلال جاري صدايت دلهاي تشنه ما را سيراب مي كند.

سلام بر تو آن هنگام كه ياس هاي سپيد آيات الهي بر لبانت شكوفا مي شود.

سلام بر تو آنگاه كه خورشيد به استقبالت مي آيد و درود بر تو آن زمان كه ماه با همه ستارگانش جاي پايت را بوسه مي زنند.

سلام بر تو هنگامي كه عصر نماز و قنوت به گرد گنبد آسمان مي پيچد. سلام بر تو آنگاه كه ذكر ركوع و سجودت در محراب زمين جوانه مي زند.

سلام بر تو آنگاه كه پلك صبح بر سر انگشت محبت گشوده مي شود و آن هنگام كه مهربان ترين ماه ها با تبسم دلنشينت طلوع مي كند.

اي عزيز دل ما!

سلام بر تو زماني كه يوسف ماه از حسن بي حد تو سر در چاه شب فرو برد و آن هنگام كه نسيم دست خدا را نقاب از چهره زيباي تو بر مي دارد و آفتاب نگاهت بر اهل زمين سايه مي افكند.

سلام بر تو كه سطر نخستين كتاب انتظاري و سر آغاز دفتر آرزها.

دعاي شريفه (اللهم عرفني نفسك...) از دعاهاي معروفي است كه مؤمنان و منتظران ظهور در عصر غيبت امام (ع) به آن سفارش شده اند تا به يمن و بركت عبارت لطيف و پر معناي آن، معرفت خدا و پيامبر او و حجت پنهانش را درخواست نمايند.

اين دعا را، نايب اول امام عصر (ع) به يكي از دوستان آن حضرت امر فرموده است. همچنين محمد بن يعقوب كليني كه در زمان نواب اربعه مي زيسته، آن را در كتاب كافي از حضرت امام جعفر صادق (ع) روايت كرده است. خواندن اين دعاي ارزشمند و پر فضيلت بعد از نماز عصر توصيه شده است.

مرا با نام و مقام بلندت آشنا كن كه اگر الفباي عشق خويش را به من نياموزي با پيامبر تو نيز آشنا نخواهم شد.

مرا با نام و مقام پيامبر برگيزيده ات، حضرت مهدي (عج) آشنا كن كه اگر از آسمان معرفت پيامبر خويش تا پنجره راهي نگشايي، از پرتو نگاه حجت تو نيز محروم خواهم ماند.

قدم هاي لرزانم را بر صراط مستقيم دين حق استوار گردان. در زمانه اي كه ابرهاي غيبت، چشمان مرا از توفيق ديدن سيماي نوراني بي نصيب ساخته است، دلم را به باران با صبر و شكيبايي مهمان كن.

تا هر زمان كه طلوع آن ستاره زيبا و درخشان را به تاخير انداختني قاب خاطر ما از تصوير ياد او خالي مگردان و شبنم هاي پاك ايمان و گلهاي اميد و انتظار را و نسيم شادي بخش دعايي شوق آن بهار خجسته را كه مي وزد، از باغ دلهاي ما مگير.

منبع: روزنامه همشهري