اما اگر بخواهيم به شناخت بهتر اين دوره بپردازيم بايد همانطور كه نقطه شروع آن را معرفي كرديم پاياني نيز براي آن در نظر بگيريم . طبق يك تعريف كلاسيك نهايت بلوغ پختگي است يعني روانشناسان پايان دوره بلوغ را زماني مي دانند كمه انسان شخصيت نسبتا ثابتي داشته باشد . با توجه به اينكه ثبات زماني حاصل مي شود كه قدرت واتحدي امور را تحت كنترل خود بگيرد ميتوان بي ثباتي را نوعي هرج و مرج يا به قول سياسيون آنارشيسم معرفي كرد .

بنابراين دوران بلوغ دورا بي ثباتي شخصيت در انسان و آنارشيسم در جامعه است . حال در ادامه بحثمان درباره اين دوران به علل به وجود آمدن آن اشاره مي كنيم يعني مي گوييم چرا در دوره بلوغ هرج و مرج است . قدر مسلم هيچگاه تمام افراد يك جامعه بعد از دستيابي به استقلال يك نوع تئوري حكومتي را نمي پسندند و هر دسته طبق تئوري مورد پسند خود به صورت يك حزب ظهور مي كنند بديهي است هر يك از اين احزاب مايلند تئوري خود را براي حاكميت به اجرا درآورند اين آغاز دوراني است كه در روانشناسي سياسي به آن ديالكتيك دروني مي گوييم . ديالكتيك معناي گسترده دارد اما آنچه منظور ماست ريشه در فلسفه سياسي هگل دارد و آن شامل سه ركن اساسي است :

- تز

- آنتي تز

- سنتز

هرگاه يك ايده وتئوري سياسي بتواند بر تئوريهاي موجود در يك جامعه غلبه كند آن را تز ميناميم و حزب مخالف با آنرا آنتي تز و درگيري و تعامل تز و آنتي تز سنتز نام دارد . جدا از اينكه ديالكتيك را بسياري از متفكرين سنت اجتناب ناپذير تاريخ دانسته اند و ازطرفي در مباحث بعدي آن را يكي از ملزومات توسعه نام خواهيم برد . اما در اين جا دوره اي را بررسي خواهيم كرد كه ديالكتيك بيش از حد متعارف آنارشيسم را به ارمغان مي آورد . به عبارتي دوران بلوغ چه در انسان و چه در جامعه دوره اوج ذيالتيك است به همين جهت هيچگونه ثباتي در اين مرحله مشاهده نمي شود . انسان در دوران بلوغ مانند جامعه اي است تازه استقلال يافته كه به دليل درگيري نيروهاي طالب حكومت با يكديگر به قدرت رسيدن يك حكومت پايدار در آن قريب الوقوع است و اين نمود همان شخصيت ناپايدار انسان در سنين بلوغ است اما مي خواهيم به اين موضوع بينديشيم كه اين ناپايداري و تزلزل در دوران بلوغ به كجا ختم مي شود و اصولا چگونه پايان مي يابد  از نظر عقل رمز پايداري هر چيز قدرت آن است يعني اصولا چيزي پايدار مي ماند كه قوي تر از آن نباشد حال ببينيم براي يك حكومت به معناي عام (چه در انسان و چه در جامعه) قدرت به چه معناست گفتيم هميشه گروهي به عنوان آنتي تز هستند كه در مقابل تز حاكم قدرت نمايي مي كنند حال اينجا چند سوال پيش مي آيد گروه حاكم چگونه به مرحله حكومت رسيده اند و قدرت آنها چه ماهيتي دارد و گروه آنت تز براي رسيدن به حكومت به چه چيز نياز دارند . در يك جامعه تازه استقلال يافته با كثرت افكارو آرا بطور مسلم ارضاي نيازهاي اكثريت  برآوردن خواسته هاي آنها توسط يك گروه مي تواند قدرتي براي به حكومت رساندن آن باشد بعبارتي قدرت براي يك حزب راي اكثريت است بنابراين گزاره حزب دومي كه بخواهد به عنوان آنتي تز ظهور كند و به قدرت برسد بايد در جامعه طرفدار بيشتري داشته باشد به همين جهت همواره آنتي تز براي پيروزي بايد كاملتر از تز باشد تا بتواند علاوه بر جلب نظر اكثريت موافق تز موجود ، گروهي ديگر را نيز به عنوان طرفدار داشته باشد .اين داستان ادامه مي يابد يعني همواره احزاب با هدف رسدن به حكومت سعي مي كنند خود راكامل تر از حكومت جلوه دهند اينجاست كه ديالكتيك عامل توسعه مي شود اما بيشترين موافق و كمترين مخالف را داشته باشد . پيگيري اين داستان در مورد انسان با مروري بر گفته هايما امكان پذير است گفتيم انسا بالقوه بي نهايت است يعني استعداد همه رفتارها و اخلاق خوب و بد را دارد و اين قوا در سنين كودكي تقويت مي شود و در سن بلوغ رفته رفته به فعليت مي گرايد . در حقيقت انسان در سايه همين قوه بي نهايت بودنش نيازهاي بي شماري دارد چون تحت تاثير محيط تمام  نيازهاي دروني رفته رفته بيدار مي شود . ممكن است همه اين نيازها موازي و همسو نباشد و از طرفي همه نيازهاي يك انسان نيازمند برآورده شدن هستند وقتي با پيش رو گرفتن يك تئوري رفتاري و با فرض سركوب شدن موقتي يك نياز آن نياز هرگز محو نمي شود مانند يك حكومت كه با فرض سركوب احزاب مخالف نمي تواند تئوري فكري آن احزاب را از جامعه حذف كند .