help118.com

شركتها و موسسات خصوصي

سازمانها ، مراكز و ارگانها

اشخاص

: جستجو از روي

: نام خانوادگي

:نام

: فعاليت

فهرست موضوعي

كتابخانه ها ، فرهنگسراها

موزه ها ، نگارخانه ها

تالارهاي فرهنگ ، سينماها

بيمارستانها ، داروخانه ها

آتش نشاني و خدمات ايمني

كد شهرهاي ايران ، كد كشورهاي جهان

...و بقيه

ساير امكانات
	ارسال كارت پستال
	ارسال پست الكترونيك
	تبليغات و نيازمنديها
	نظر سنجي
	مسابقات اينترنتي
	پيوند به سايت هاي ديگر

: نام كاربري

: رمز عبور

رمز را فراموش كرده ام

جنبش كارگري مديون انسانهاي شريف است

به بهانه درگذشت حسين سمناني از رهبران جنبش كارگري و از بنيانگذاران سنديكاي مستقل كارگران كفاش ايران

حسين سمناني از بزرگترين و تاثيرگذارترين رهبران جنبش كارگري ايران در 24 مهرماه چشم از جهان فروبست. با خاموشي سمناني، نسل برآمده از دهه 30 در ايران، يكي ديگر از واپسين نفرات خود را از كف داد و دريغا و دريغ نه تنها در عرصه جنبش كارگري كه در عرصه هاي ديگر فرهنگي و اجتماعي اين زادبوم نيز گويا قرار نيست چنان

!مرداني رخ بنمايند

سمناني فرزند زمان خود بود و بيش از هر چيزي بايداو را در ظرف زماني و مكاني خود به تحليل نشست. نسلي كه افتان و خيزان آموخت و آموخت تا چنان بالا بركشيد كه خود از نهالي ترد و درختي پرشاخ و برگ و صد البته ريشه دار بدل گشت. براي كسي چون سمناني، آنچه اهميت داشت تجربه آموزي در دانشكده هاي جامعه اش بود. او نفس در نفس جامعه اش در افكند؛ با آنها زيست، با آنها نفس كشيد، با آنها و براي آنها گريست و در

.شادي هاي آنان خنده بر لبانش نقش بست

او نه بطور ذهني و آكادميك كه بطور عيني و پراتيك تجربه كرد، آموخت و با تمام وجود،‌آموخته هايش را به نسل هاي بعد از خود واگذاشت ... ميراث او اكنون قريب صدها شاگرد علاقه مند متعهد به آرمانهاي انساني است كه در سراسر كشور پراكنده ساخته است. شاگردانش – عمدتا – شاگرد كفاشاني بودند كه خود اكنون موي سفيد كرده و خود نيز كفاشان بسياري تربيت كرده اند.

او تا واپسين دمان زيستن، به سرنوشت مردم ايران زمين و خاصه طبقه كارگر عشق ورزيد و هر روز، با حالي نزار و زار، علاقه مندان، پي گير رويدادهاي وطنش بود. بارها شاهد بودم كه چون پدري متعهد، دلسوز جوانان بود و وقتي از فعاليتها و پشتكار آنها برايش تعريف مي كردم، نگاهش به دوردست ها راه مي كشيد چندان كه براحتي

.مي شد اميد را در سيماي صميمانه اش به نظاره نشست

سمناني بلافاصله پس از شهريور 1320 به فعاليت سنديكايي روي آورد و با علاقه و پشتكار از يك عضو ساده كه روزنامه ها و كتابهاي منتشر شده را مطالعه مي كرد به چنان آگاهي رسيد كه از سال 1327 به بعد تقريبا تمامي وقت و زندگي خود را وقف فعاليتهاي صنفي سنديكايي كرد. او با خودآموزي از دانشكده هاي جامعه به چنان نفوذ و اعتباري در بين كارگران دست يافت كه روزگاري كه به زندان افتاده بود، جمعي از كارگران كفاش با اضافه كاري هايي – كه به نوبت و بر بنيان برنامه ريزي، انتخاب كرده بودند – هزينه زندگي خانواده او را هر هفته پرداخت مي كردند و به اين طريق با حمايت عملي از او زمينه هاي همبستگي همه جانبه را فراهم مي آوردند. چنين فضاي شورانگيزي كه پس از شهريور 1320 و گسترش فعاليت هاي سنديكايي شكل گرفته بود، چنان همه گير و همه

.جانبه بود كه از هر حركت كوچكي، موجي انساني براي دفاع از حقوق كارگران برپا مي خاست

از خاطرات زيبايي كه سمناني هماره از آن به خوشي و نيكي ياد مي كرد جريان كارگاه كفش دارلي در 1329 بود. واقعه يي كه كارگران قدرت خود را در همبستگي براي دست يازيدن به مطالبات صنفي و حمايت از حقوق ساير

.كارگران به نمايش گذاشتند

عرصه فعاليتهاي سنديكايي او محدود به كسب حقوق مادي نبود و سمناني با همراهي دوستانش به كار فرهنگي نيز به عنوان مكملي بردستاوردهاي مادي كارگران پافشاري مي كردند. انتشار روزنامه ديواري و سپس چندين شماره مجله كه در آغاز دهه 40 او و دوستانش به انتشار آن همت گماردند، از جمله فعاليت هاي فرهنگي آنان بود. در كتاب «تاريخچه مختصر سنديكايي كارگران كفاش تهران» كه به چاپ دوم نيز رسيد، با چهره يي فرهنگي،

.كه قلمي شيوا، صميمي و ساده دارد، رودررو مي شويم

براي او آنچه اهميت داشت حقوق كارگران بود و نه چيز ديگري. نگاه او چندان تيز هوشانه و همه جانبه بود كه وقتي به آسيب شناسي جنبش كارگري در ايران مي پردازد، به روشني ميتوان نگاه نقادانه او را ديد. او به اصل مبارزه مستقل كارگان اهميت مي داد و برآن بود كه تشكل هايي غير از تشكل هاي كارگري، اگر هم به ضرورت و نياز و لاجرم بنا به مصلحت از جنبش كارگري حمايت مي كنند، اين حمايت موقتي و ابزاري بوده و نمي تواند حمايتي اصيل و در همه شرايط باشد. اگر كارگران بر آنند به مطالبات و حقوق خود دست يازند راهي جز ايجاد وسازماندهي تشكل هاي مستقل خود ندارند. با چنين آرزويي بود كه او فعاليت كرد، تجربه آموخت، در آن راه گام

.برداشت و با چنان آرزويي نيز روي در خاك كشيد

او دوست انسانهاي صادق، رهرو گذرگاه هاي انساني و آشناي غروب دل انگيز بود. يادش هماره سبز باد

منبع: روزنامه اعتماد

صفحه قبلي

.كليه حقوق اين سايت متعلق به شركت آروين تاژ آفرين مي باشد

Powered & Designed By Arveen Tazh Afarin