|
|
| |
|
|
|
اعتياد
به اينترنت |
|
|
|
|
|
اينترنت به
خودي خود يك وسيله خنثي است و اساسا
براي تسهيل در جستجوي اطلاعات براي
نمادهاي دانشگاهي و ارگاهاي سياسي
طراحي و ايجاد شده است . اما چگونگي
استفاده افراد از اين مسئله آشفتگي
هاي رواني اي را براي بسياري از افراد
جامعه پديد آورده است كه به اصطلاح ،
اعتيا به اينترنت ، در خصوص آن بحث و
گفت و گوهاي مفصلي صورت گرفته است .
استفاده اعتيادي از اينترنت يك پديده
جديد است از اين رو بسياري از
مبتلايان آن از اين رفتار مرضي خود
ناآگاه بوده و در خصوص شيوه هاي درمان
آن چيزي نمي دانند . برخي از روانكاوها
با اينترنت آشنايي ندارند و فهم افسون
و جذابيت هاي اينترنت برايشان دشوار
است . در عين حال در برخي مواقع نيز
تاثير اينترنت بر زندگي افراد بسيار
محدود است . هدف از اين مطلب آن است كه
به افراد كمك كند تا اختلالات مربوط
به اعتياد به اينترنت را به نحو بهتري
تشخيص داده وآن را درمان كنند . اين
مطلب در ابتدا به پيچيدگي هاي تشخيص
اين نوع اختلال مي پردازد و در مرحله
دوم پيامدهاي منفي و مرضي استفاده
نامناسب از اينترنت را بيان مي كند .
در قدم سوم عواملي كه منجر به استفاده
نامناسب از اينترنت مي شوند بررسي شده
و مورد بحث قرار مي گيرند و در مرحله
چهارم برخي استراتژي ها براي بهبود
اين اختلال ذكر مي شوند . از آن جايي كه
اعتياد به اينترنت در شرايط كنوني يك
اختلال حاد محسوب مي شود ، دستورالعمل
هايي براي فعاليت هاي آينده ارائه شده
اند . |
|
|
پيچيدگي
هاي تشخيص اختلال اعتياد به اينترنت |
|
|
مفاهيم
مربوط به اعتياد به تكنولوژي(Griffiths , 1996)و اعتياد به
اينترنت در گذشته در انگلستان مورد
بررسي و مطالعه قرار گرفته اند . با
اين وجود هنگامي كه مفهوم اعتياد به
اينترنت براي اولين بار در يك مطالعه
مقدماتي توسط يونك يانگ (1996) مطرح شد
بحث و جدل هاي جديي را در ميان درمان
كنندگان و دانشگاهيان برانگيخت . بخشي
از اين بحثها درحول اين قضيه جريان
داشت كه صرفا در صورتي كه يك ماده
فيزيكي مشخص وارد بدن شود مي توان آن
را اعتياد آور دانست . در حاليكه
بسياري از پژوهشگران معتقد بودند كه
اصطلاح اعتياد تنها در خصوص استعمال
يكي از انواع مشخص مواد مخدر صادق است |
|
|
|
اما
مفهوم اعتياد سرانجام حيطه
گسترده تري پيدا كرد و شامل
تعدادي از رفتارها |
(Rachlin
, Walker , 1996) |
|
شد كه لزوما
مسبب آنها مواد اعتياد آور نبودند
. اعتياد به قمار(Uiffiths , 1990)،
بازيهاي ويدئوي |
|
(Morgan , 1979) |
،
اعتياد به ورزش |
(Lcsure and Boolme , 1993) |
،
پرخوري مفرط |
(Keepers , 1990) |
|
|
|
|
|
(Winn , 1983) |
و نگاه كردن
به تلويزيون |
(Pele and Brody , 1975) |
،
روابط عاشقانه |
|
|
را مي توان
به عنوان نمونه هايي از اين رفتارها
برشمرد . از اين رو منحصر كردن مفهوم
اعتياد به مواردي كه اعتياد صرفا
زاييده مصرف مواد اعتيادآور بود
تمايز ساختگي اي را پديد مي آورد كه
ساير رفتارهاي اعتيادي اي را كه در آن
از مواد مخدر استفاده نمي شد در بر نمي
گرفت . عنصر بحث انگيز ديگر در موضوع
اعتياد به اينترنت آن است كه برخلاف
موارد وابستگي به يك ماده شيميايي ،
اينترنت فوايد مستقيم بسياري دارد .
به عنوان مثال توسعه تكنولوژيك جامعه
يكي از فوايد آن است و نمي توان اين
وسيله را صرفا به عنوان يك ابزار
اعتياد آور نقد كرد . اينترنت گستره
وسيعي از امكانات عبارتند از تسهيل
جستجوي مطالب ، انجام قراردادهاي
تجاري ، دسترسي به كتابخانه هاي بين
المللي و برنامه ريزي براي تعطيلات .
علاوه بر اين كتتابهاي متعددي نگاشته
شده اندكه در آن منابع روانشناختي و
كاربردي اينترت در زندگي روزمره ما
خاطر نشان شده است . |
|
|
| اگر بخواهيم
بين اعتياد به مواد مخدر و اعتياد
به اينترنت مقايسه كينم بايد
بگوييم كه |
(Rheingold , 1993) |
| اعتياد به
مواد بخش جدايي ناپذير زندگي
حرفه اي ما نيست و مصرف متداول آن
فايده اي براي شخص به همراه ندارد
. بطور كلي اينترنت يك ابزار
بسيار پيشرفته فناوري است كه
تشخيص اعتياد بودن آن بسيار
دشوار است . از اين روحياتي است كه
يك درمانگر خبره خصايصي را كه بين
استفاده صحيح و استفاده مرضي از
اينترنت تمايز مي گذارند كاملا
بشناسند . در زمينه اعتياد به
اينترنت ، تشخيص صحيح اختلال از
آن رو اغلب با پيچيدگي مواجه مي
شود كه در حال حاضر شاخص هاي
تاييد شده اي در اين خصوص وجود
ندارد . صرفا در كتابچه راهنماي
آماري و تشخيص اختلالات رواني (ويراست
چهارم) صادره از انجمن
روانپزشكان آمريكا به اين مسئله
اشاره شده است . از ميان ليه
اختلالات رواني اي كه در اين
كتابچه بدان اشاره شده ، قمار
مرضي بيش از هر اختلال ديگري به
اعتياد به اينترنت شبيه دانسته
شده است . با استفاده از قمار مرضي
به عنوان يك الگو مي توان اعتياد
به اينترنت را از سنخ رفتارهاي
كنترل جنبش – دفعي دانست كه در آن
ماده مخدر استعمال نمي شود
از اين رو (1996) يك پرسشنامه
كوتاه هشت گزينه اي طرح كرد تا به
عنوان يك ابزار براي تشخيص
استفاده اعتيادي از اينترنت بكار
گرفته شود . |
|
پرسشنامه
يانگ از سوالات زير تشكيل شده بود
: |
|
آيا فكر مي
كنيد اينترنت ذهن شما را تسخير
كرده است ؟ |
|
آيا فكر مي
كنيد بايد وقت بيشتري را پاي
اينترنت سپري كنيد تا رضايت خاطر
بدست آوريد ؟ |
|
آيا مستقيما
تلاشهايتان براي كنترل كردن
ميزان استفاده از اينترنت يا قطع
كردن استفاده از آن با شكست مواجه
مي شود ؟ |
|
هنگامي كه
سعي مي كنيد از پاي اينترنت بلند
شويد آيا احساس افسردگي ، پكر
بودن
عصبانيت به شما دست مي دهد ؟ |
|
آيا به هنگام
استفاده از اينترنت بيش از آنچه
كه در ابتدا تصميم داشتيد پاي
اينترنت مي مانيد ؟ |
|
آيا تاكنون
به خاطر اينترنت يك رابطه مهم ،
شغل و يا فرصت آموزشي و يا شغلي را
به مخاطره انداخته ايد يا آنرا از
دست داده ايد ؟ |
|
آيا تاكنون
به خانواده ، روانكاو و يا سايرين
دروغ گفته ايد تا ميزان استفاده
خود از اينترنت را از آنها پنهان
كيند ؟ |
|
آيا از
اينترنت به عنوان وسيله اي براي
فرار كردن از مشكلات يا تسكين و
رهايي از احساس گناه ، ناتواني ،
اضطراب و افسردگي استفاده كرده
ايد ؟ |
|
بيماراني كه
به پنج سوال (و يا بيشتر) از
سوالات بالا پاسخ مثبت دهند
معتاد به اينترنت محسوب مي شوند . |
| |
| منبع
: روزنامه همشهري |
| |
|
صفحه
قبلي |
| |
|
|
|