ده فرمان مدرسه بازرگاني لندن؛ براي شركت هايي كه مي خواهند كلاس جهاني به دست آورند.

دستاورد تحقيقات مدرسه بازرگاني لندن، ده فرمان زير براي شركت هايي است كه آرزوي كار در كلاس جهاني را دارند:

قبل از استفاده از افكار «مدروز» فكر كنيد؛

كپي كردن از آنچه كه ديگران عمل مي كنند، كافي نيست، هدف يافتن ايده هايي است كه رقبا را شكست مي دهد نه تقليد كردن از آنها، موفقيت زاييده خلق بهترين ايده منحصر به فرد براي راه حل هاي محلي است.

نقش مدير اجرايي در پيش برد تغيير بسيار مهم است؛

ولي يك نفر به ندرت كافي است. مدير اجرايي نيازمند برانگيختن كاركنان و اطرافيان خود است. بنابراين وجود، رهبري كه از بالاترين تيم تشكيلاتي است ضرورت دارد.

ارقام مالي راهنماي گمراه كننده، براي سلامتي استراتژيك شركت است؛

ارقام غيرمالي، رضايت مشتري، روحيه پرسنل، كيفيت، شاخص خاي حياتي و هشدار دهند براي مشكلات شركت در سه يا چهار سال پيش رواست.

اهداف آرماني طراحي كنيد. بقا كافي نيست؛

مگر اين كه شما از فعاليت هاي شركت هايي كه در گستره جهاني فعاليت مي كنند. آگاه باشيد و تلاش كنيد كه بهترين باشيد، به غير اين باقي نخواهيد ماند.

اكثر شركت ها روي كارآيي؛ كاهش هزينه ها، بهبود نرخ مطلوبيت و مسايلي نظير اينها تاكيد دارند.

بيشتر شركت هاي آرمان طلب، هدف خود را تركيب كارآيي و اثر بخشي و بهبود مهارتها و توانايي ها نسبت به رقبا قرار داده اند.

نوآوري استراتژيك بسيار جدي است؛

امروزه مزيت رقابتي پايدار، تنها توانايي شركت در به دست آوردن بهبود مستمر است، اين بدان معناست كه بايد نوآوري و خلاقيت را در همه سطوح شركت رواج دهيم به ويژه در سطوح مديران مياني. براي بقا، شركت بايد داراي هدف پويا باشد.

كلاس جهاني شدن، ظرفيت سازي مستمر مي طلبد؛

اهداف بلند مدت، ميان مدت و كوتاه مدت خود را مشخص كنيد، ظرفيت هايي را كه بايد به دست آوريد، معرفي كنيد و استراتژي هايي كه بايد به دست آوريد را مشخص كنيد و يا اهدافي را كه مي خواهيد توسعه دهيد، شرح دهيد.

مديريت خوب، فرايند ايجاد تعادل بين مشكلات لاينحل زير است؛

به دست آوردن كارآيي و اثر بخشي، تمايز، كاهش هزينه ها، اهداف مالي و بينش بلندمدت پايداري و انعطاف پذيري

بازارها را به دقت بررسي كنيد؛

حتي براي شركت هايي كه تلاش نمي كنند جهاني باشند، فعاليت در سطح بين المللي حياتي است. هيچ چيز كمتر از رعايت استاندرادهاي بين المللي براي شركت ها در بازارهاي باز و در حال رشد و يا بازار داخلي رقابتي، رضايت بخش نيست.

مبنايي براي عمل؛

شركت هاي فعال عوامل پنهان ضد انگيزه را به خطر پذيري تبديل مي كنند و به پرسنل اجازه مي دهند تا اشتباه كنند و از شكست ها درس ياد بگيرند.

  منبع: ماهنامه بازاريابي

  صفحه قبلي